"A good walk spoiled" ;)

The second day of discovering Paris (my style) was the most planned of all that we spent there. I mean we knew way in advance which metro line to take, where to take off, in which direction to go and what we're definitely going to see. And that "so well planned part" took us about... 90 minutes ;) Yeah, it was so meant to be ;) Since I have never been to Paris before (hence I had no idea how to judge the distance) and since we were travelling with kids whose behaviour we had no chance to predict (we knew Artur was gonna be fine and that we could count on him, as he already proved that to us during Germany road trip two years ago), it was a real challenge to plan anything in advance. That's why I only planned that little. And had a list of places that "we might see that day, too, if we have a chance". That let us see so much during our first day, meaning not only Montmartre, but also Pigalle and La Defense.

So we started the day, us usual, by taking the metro train. This time we took off at Opera station. We climbed upstairs to find ourselves... in the middle of a crossroads. And in front of the Opera house. It was amazing. I know weather plays a huge role in the perception of a given place and we had a great one (clear blue sky, sun shining and all that). And I'm thankful for that. Anyway, the crossroads is kind of shaped like a star, so it's not just two streets crossing there.

We took the street that led us to Place Vendome. Why? Cause there is a green column with Napoleon on top of it (he's also green). The Place itself was bit... different from what I expected to find. Nothing special, really, unless you want to buy some exclusive clothes or jewellery.

We continued our walk down he street and then we turned left into Saint Honore Street. We were heading towards Palais Royal, but on the way we visited the Church of Saint-Roch. It might seem like not a great place to see, but what drew our attention was its altar. When you enter the church, you see one altar way ahead of you. Normal, right? But when you come closer, you see the depth in the view and you discover that it's not just one altar. Not even two. It's three altars that give you the impression of indepth perspective when you look at it from a distance. In fact, it's even three separate chapels. Anyhow, from the outside it does no seem like a place you want to visit, but it takes only five minutes to see it all, so it's worth the time (and effort, cause to get inside you have to climb a few stairs).

We continued the walk along Saint Honore Street until we got to Place Andre Malraux. I wanted to see the place where Joanne d'Arc got wounded and was treated in her days. Then we saw the building of Comedie Francaise and decided to rest for a bit on the square between Palais Royal and the Louvre. That's where we ate something (we meaning the kids, obviously) and we started thinking what to do and where to go next (we meaning me and Krzysiek).

What did we decide? Where did we go next? You'll find out next time! ;)

Drugi dzień zwiedzania Paryża (w moim stylu) był najbardziej zaplanowany i przygotowany ze wszystkich. Tzn. wiedzieliśmy dużo wcześniej, w którą linię metra wsiąść, gdzie wysiąść, w którym kierunku pójść i co na pewno chcemy zobaczyć. I ta "super zaplanowana część zwiedzania" zajęła nam jakieś... 90 minut ;) Tak, istne przeznaczenie ;) Jako że nigdy wcześniej nie byłam w Paryżu (więc nie miałam pojęcia, jakie dystanse będziemy pokonywać pomiędzy poszczególnymi "atrakcjami") i jako że byliśmy z dziećmi, których zachowania nie byliśmy w stanie przewidzieć (tzn. wiedzieliśmy, że Arturek sobie poradzi i że na nim możemy polegać, bo udowodnił to już podczas objazdu Niemiec dwa lata temu), zaplanowanie czegokolwiek zawczasu było naprawdę ogromnym wyzwaniem. Dlatego właśnie mój plan ograniczył się do takiego minimum. No i listy miejsc, które "również możemy zobaczyć tego dnia, jeśli będziemy mieć okazję". Takie podejście pozwoliło nam zobaczyć bardzo dużo pierwszego dnia, czyli nie tylko Montmartre, ale również Pigalle i La Defense. 

Więc, jak zwykle, zaczęliśmy dzień od przejażdżki metrem. Tym razem wysiedliśmy na stacji Opera. Weszliśmy na górę po schodach i znaleźliśmy się... na środku skrzyżowania. I na przeciwko Opery. To było coś niesamowitego. Wiem, że pogoda bardzo mocno wpływa na odbiór danego miejsca, a nas, jak dotąd, traktowała bardzo łaskawie (czyste niebieskie niebo, świecące słońce i takie tam). I za to jestem wdzięczna. W każdym razie, skrzyżowanie ma kształt jakby gwieździsty, promienisty, więc to nie jakieś tam tylko dwie przecinające się uliczki.  

Poszliśmy uliczką, która poprowadziła nas na Plac Vendome. Dlaczego? Bo jest tam zielona kolumna z Napoleonem na szczycie (on także jest zielony). Plac jako taki jest... zupełnie inny niż to, co spodziewałam się tam zastać. W gruncie rzeczy, nic specjalnego. No chyba że planujecie zakupy w ekskluzywnych butikach z biżuterią lub ubraniami. 

Poszliśmy dalej przedłużeniem uliczki, którą dotarliśmy na plac i skręciliśmy w lewo w ulicę Saint Honore. Chcieliśmy dojść do Palais Royal, czyli Pałacu Królewskiego, ale po drodze wstąpiliśmy jeszcze do kościoła Świętego Rocha. Może się on nie wydawać miejscem godnym odwiedzenia, ale co przykuło naszą uwagę, to ołtarz. Kiedy się wchodzi do kościoła, widzi się jeden ołtarz daleko przed sobą. Nic niezwykłego, prawda? Ale kiedy podejdzie się bliżej, oczom naszym ukazuje się głębia ołtarza, po czym odkrywamy, że to wcale nie jest jeden ołtarz. Nawet nie dwa. To trzy ołtarze, które z daleka tworzą jeden perspektywiczny obraz (czy jakkolwiek to nazwiemy lub opiszemy. Nie znam się na tym, ale nie o to chodzi przecież). W gruncie rzeczy, są to trzy osobne kaplice. W każdym razie, z zewnątrz kościół niespecjalnie zachęca do odwiedzin, ale wizyta w nim zajmuje zaledwie pięć minut, więc warta jest tego czasu (i wysiłku, jaki trzeba włożyć w pokonanie schodów prowadzących do niego). 

Po wyjściu z kościoła, poszliśmy dalej wzdłuż ulicy Saint Honore aż do Placu Andre Malraux. Koniecznie chciałam zobaczyć miejsce, gdzie Joanna d'Arc została ranna i była leczona w swoich jakże odległych czasach. Później obejrzeliśmy budynek Comedie Francaise i postanowiliśmy chwilę odpocząć na placu pomiędzy Palais Royal i Luwrem. Tam właśnie coś zjedliśmy (my, czyli dzieci) i zastanawialiśmy się, co będziemy dalej robić i dokąd się udamy (my, czyli ja i Krzysiek).

Co postanowiliśmy? Dokąd poszliśmy? Dowiecie się następnym razem! ;)

The Opera house / Paryska opera

 Place Vendome and the green Napoleon / Plac Vendome i zielony Napoleon

 The Church of Saint-Roch / Kościół Św. Rocha

 Place A. Malraux and THE door to number 4 (the Joanne d'Arc related place) / Plac A. Malraux i TE drzwi (związane z Joanną d'Arc)

 Comedie Francaise

 The Louvre / Luwr

 Palais Royal

Paulinka's first birthday

The time has come. Our little daughter turned one today. Can't believe it! She's already so big!

It feels like yesterday I was waiting for her to be born and then I was holding her in my arms for the first time. That cutsie little newborn baby. And now? She's running around the house all by herself making a loooot of noise ;) talking all the time, taking things out of all cupboards, wardrobes, shelves, wherever she can reach. She's laughing a lot, learning a lot, playing a lot, running her run bike a lot. And if she could, she'd spend the whole days out.

She can't do it now, though, cause she has chickenpox. She's all purple, my little blueberry muffin. But still full of energy, eager to play and to get to know the world around her.

Because of her chickenpox, we had to postpone her (our) birthday celebrations. Well, we want her to be healthy, happy and... not scare people off with the colour of her skin ;)

This is the last of the baby update posts. Well, maybe not the last one, since I'm definitely going to write a word or two about her birthday party, but it's the last one of the "monthly" series. From the beginning it was meant to end when she turns one. And so is the day.

Here are a few pictures (cause because of the chickenpox in the house, I didn't feel like taking any pictures at all this month).

Nadszedł ten dzień. Nasza mała córeczka skończyła dziś roczek. Nie mogę w to uwierzyć. Już jest taka duża!

Wydaje się, jakby to było wczoraj, kiedy czekałam aż się urodzi, a potem po raz pierwszy miałam ją w swoich ramionach. To słodkie, nowo narodzone maleństwo. A teraz? Teraz biega całkiem sama po całym domu, robiąc przy tym mnóstwo hałasu ;) gada cały czas, wyciąga wszystko z szafek, półek, kredensów, zewsząd, gdzie tylko dosięgnie. Dużo się śmieje, dużo się uczy, dużo się bawi, dużo biega na swoim rowerku biegowym. I gdyby mogła, najchętniej spędzałaby całe dnie na dworze.

Ale póki co nie może, bo ma ospę. Jest cała fioletowa, moja jagodowa muffinka. Ale nadal pełna energii, chętna do zabawy i poznawania otaczającego ją świata. 

Z powodu tej paskudnej ospy, musieliśmy przełożyć jej (naszą) imprezę urodzinową. Cóż, chcemy, aby była zdrowa, szczęśliwa i... nie odstraszała ludzi kolorem swojej skóry ;)

To ostatni z postów stricte Paulinkowo-rozwojowych. No, może nie ostatni, bo napiszę jeszcze słowo czy dwa o jej roczku, ale to ostatni z serii comiesięcznych wpisów. Od samego początku miała się ta seria zakończyć na poście roczkowym. I ten dzień właśnie nadszedł. 

Wklejam kilka zdjęć (bo z powodu panującej u nas w domu ospy, nawet nie chciało mi się zdjęć robić w tym miesiącu).

Of glass and steel... and an arch

Last place on our sightseeing agenda for the first day (or rather a "it's three o'clock, we still have some time, let's go there" spur of the moment decision) was totally different from what I would expect from Paris. But it was fascinating. And beautiful, in its own, a bit creepy way ;)

La Defense, cause that's the place I'm writing about, is a purpose built part of Paris devoted entirely (or in large parts) to business. Modern, glass and steel skyscrapers are visible from a large distance (the landmarks most vividly visible from Sacre Coeur dome included: the Eiffel Tower, Arc de Triomphe, Centre Pompidou and the skyscrapers of La Defense). What do I remember from La Defense? Skyscrapers, obviously, the largest of the three arch (Grand Arche de La Defense), the 4 Temps shopping centre and a thumb. Oh, and sort of picnicky tables as if hanging above water.

I love the idea of creating a separate business centre away from the city centre, so that it does not interfere with the integrity of the old town.

We took off the yellow metro line (number one, that is) at the last stop (btw that was Arturek's most favourite line as it was computer operated, so you could go to the first wagon, stand at the front of the train and see everything ahead of you, just like the driver would see it). First of all, we wanted to see the Grand Arch, of course. And the thumb. Then we walked towards the Arch de Triomphe, as it can be seen from La Defense (the Eiffel Tower is visible, too).

We walked by a silver apple, a park with a frog-in-a-frog fountain up to a picnic area over the water. I have no idea if that was a temporary thing or if that's there for good. We were walking among the skyscrapers all the time. The clouds mirrored in their windows were amazing. The weather was changing rapidly and so were the colours of La Defense (because of clouds). Not what I expected to experience in Paris. In London - yes. In Paris - no. Maybe it's because Paris is always shown with an emphasis on its central parts, meaning the Seine River, Arc de Triomphe, Louvre, the Eiffel Tower... Or maybe Paris is too romantic, too poetic to be associated with something so down to earth as business and money? No idea.

But, yes, I loved it. It was amazing!

Ostatnim miejscem na naszej wtorkowej liście miejsc do zwiedzenia (a raczej decyzją chwili pt. "jest dopiero piętnasta, mamy jeszcze trochę czasu, jedźmy tam) było miejsce, którego bym się po Paryżu nie spodziewała. Ale było fascynujące. I piękne, na swój własny, trochę upiorny sposób ;)

La Defense, bo o nim właśnie mowa, jest miejscem celowo przeznaczonym, zaprojektowanym i wybudowanym dla biznesu (w całości, a przynajmniej w większości). Nowoczesne wieżowce w stylu żelazo i stal są widoczne z dużej odległości (rzeczami najbardziej wyróżniającymi się w krajobrazie i rzucającymi się w oczy, np. patrząc na Paryż z wieży Sacre Coeur były: Wieża Eiffela, Łuk Triumfalny, Centrum Pompidou i wieżowce La Defense). Co pamiętam z La Defense? Wieżowce, oczywiście, największy z trzech łuków (Grand Arche de La Defense), centrum handlowe 4 Temps i kciuk. A, no i jakby stoły piknikowe wiszące nad wodą.

Bardzo podoba mi się pomysł utworzenia osobnej dzielnicy biznesowej z daleka od centrum miasta, która nie psuje integralności starego miasta. 

Wysiedliśmy z żółtej linii metra (czyli linii numer 1) na ostatnim przystanku (nawiasem mówiąc, to była ulubiona linia metra Arturka. Ponieważ była ona sterowana komputerowo, można było wsiąść do pierwszego wagonu, podejść na sam przód i widzieć wszystko przed sobą, zupełnie jak kierowca). W pierwszej kolejności chcieliśmy zobaczyć Wielki Łuk, oczywiśćie. Później poszliśmy spacerem w stronę Łuku Triumfalnego, którego dobrze widać z La Defense (Wieżę Eiffela zresztą też widać).

Przeszliśmy obok srebrnego jabłka, parku z fontanną z żabą w żabie aż do placu piknikowego nad wodą. Nie mam pojęcia, czy to tylko czasowa instalacja, czy znajduje się tam na stałe. Przez cały czas szliśmy wśród wieżowców. Chmury odbijające się w ich oknach był niesamowite. Pogoda zmieniała się dość gwałtownie, a wraz z nią kolory La Defense (z powodu chmur). Nie spodziewałam się, że doświadczę czegoś takiego w Paryżu. W Londynie - tak. W Paryżu - nie. Może dlatego, że zwykle Paryż jest pokazywany z naciskiem na Sekwanę, Łuk Triumfalny, Luwr, Wieżę Eiffela... A może Paryż jest zbyt romantyczny, zbyt poetycki, by kojarzyć się z czymś tak przyziemnym jak biznes i pieniądze? Nie mam pojęcia. 

Ale, tak, byłam zachwycona. To było niesamowite!

 On the left picture: Grand Arche de La Defense / Na zdjęciu po lewej: Wielki Łuk

 Arch de Triomphe as seen from La Defense / Łuk Triumfalny widziany z La Defense

 Arch de Triomphe yet again/ Łuk Triumfalny po raz kolejny

 The frog-in-a-frog fountain / Fontanna z żabą w żabie

 Arch de Triomphe and the Eiffel Tower in one picture / Łuk Triufalny i Weiża Eiffela na jednym zdjęciu

 The over-the-water picnic area / Miejsce piknikowe nad wodą

 More colours of La Defense / Więcej kolorów La Defense